the hospital

Το νοσοκομείον

Φεριχά Τσαγκίν: Νναι, θθυμούμαι. Όμως για να ιδρυθεί το νοσοκομείον, έπαιξαν μεγάλον ρόλον οι εισφορές του παπά μου. Του μακαρίτη του παπά μου… Στες βρετανικές βάσεις, συχνά πυκνά, οι Βρετανοί… Μετά που τα εχρησιμοποιούσαν για κάποιον διάστημαν, έβαλλαν τα κρεβάθκια τους, τα στρώματα σε δημοπρασία. Επήαιννε τζ̆ειαμαί ο παπάς μου τζ̆’ εγόραζε κρεβάθκια τζ̆αι στρώματα τζ̆’ εδώριζε τα στο νοσοκομείον, τζ̆’ εσυνείσφερε στο νοσοκομείον. Κατ’ ακρίβειαν, έχουμεν ακόμα το Τιμητικόν Δίπλωμαν. Έχουμεν τα τούτα. Του παπά μου εκάμαν του μιαν επέμβαση τζ̆ειαμαί. Ο κύριος Χαλίμ ήταν ο γιατρός που τον εχειρούργησε. Εκάμαν του σκωληκοειδεκτομή. Η μακαρίτισσα η μάνα μου έπαθε έμφραγμα στα 38 της. Επήραμεν την σε τζ̆είνον το νοσοκομείον. Έχω λυπητερές αναμνήσεις σαν τούτες που το νοσοκομείον. Ήταν η γιατρός Αϊτέν τζ̆ειαμαί. Όπως ξέρεις, η Τζεμαλιγιέ Χανίμ ήταν η Προϊσταμένη, η γυναίκα του κυρίου Χαλίμ. Εν αποδείξεις. Εν αποδείξεις… Βέβαια, βέβαια…

hastane

FERİHA ÇAĞIN: Evet, hatırlarım. Ama hastanenin kurulmasında, babamın çok emeği vardı. Benim rahmetlik babamın… Şeyde… İngiliz üslerinde, zaman zaman, İngilizler, yani… Bir müddet kullanıldıktan sonra, karyolalarını, şiltelerini, açık artırmaya koyarlardı. Ve babam gidip ordan karyolalar, şilteler almıştı ve onları hastaneye bağışladı ve hastaneye bir katkıda bulundu. Hatta, elimde Teşekkür Kağıtları hala yanımızda. Vardır onlar. Babam orda ameliyat oldu. Halim Bey cerrah doktordu. Orda apandisit ameliyatı olmuştu. Rahmetlik annem 38 yaşında kalp krizi geçirmişti. Da onu orda, işte, hastaneye kaldırdık. Böyle acı anılarım da vardır hastaneyle ilgili. Doktor Ayten Hanım vardı orda, biliyorsunuz. Cemaliye Hanım Baş Hemşire idi, Halim Bey’in eşi.

FERIHA CAGIN: Υes, I remember. But in founding the hospital, my father’s contributions played a huge part. My late father… At the British bases, from time to time, the British, I mean… After it (the stuff) was used for some time, they would put their beds, mattresses to auction. And there, my father went and bought beds and mattresses and donated them to the hospital, and contributed to the hospital. In fact, we still have the Certificates of Recognition with us. We have these. My dad had an operation there. Mr. Halim was his doctor surgeon. He underwent an appendectomy. My late mother, had a heart attack at the age of 38. We put her in hospital there. I have sombre memories like these about the hospital as well. There was Mrs Dr. Ayten there. As you know, Cemaliye Hanım was the Head Nurse, Mr. Halim’s wife. It is evidence. It is evidence… Of course, of course…