Dragonite

Κινούμαι άνετα με τα πολλά, ο κόσμος μ' έμαθ' από μακριά σα μουσταρδί και φτερωτή μπαλίτσα με κάτι σαν μπυρόκοιλο να συγκρατεί τα βάρη μου, μεταμοντέρνο ταχυδρομικό τους περιστέρι. Υπήρξα κάποτε αντίστροφα αόρατος, στ' αληθινά· σκιώδης φαροφύλακας και τρόμος τους, βοών εν τη θαλάσση. Έδινα θρήνο και αντίδραση σε τραύματα με δύο μάτια-προβολείς αυτοκινήτου· κλαιγόμουν συνθηματικά, εν είδει παραφωνίας· τάιζα το μυστικισμό τους υπέροχα.