Echo/Locations | Ηχω/τόποι

Being ephemeral and temporary is one of the main shared experiences in this life. We can see it in the river's speed, the movement of the clouds, and in our wandering to new destinations. What does it mean to be a tourist, and how do we experience a new place that we will only pass through for a few minutes, hours, or days? Smells, tastes, and sounds are stored in our memories and resurface when we least expect them to. These create a feeling of being in two places simultaneously, here and there, at the in-betweenness. Join this walk and experience Makrinitsa through the eyes of a bird who is on a playful and reflective journey through this town. The bird, a European Bee Eater, was drawn here by the bees we see all over Mount Pelion, to take a break on the long migration journey. It is sending a sonic postcard to the world, reflecting on the time and place that is Makrinitsa.

Curated by: Antonis Petras, Darinka Szigescan, Erica Angers, Laura Vigil Escalera Mier, Nadia Wierzbicka

Description in English

Caring for the carriers, carrying with care, carrying and caring all the way up and down the village. Following paths of water and earth. Are you a good listener? What does it mean to be a good listener? What does it mean to listen wıth care? Through an immersive sonic experience, you are invited to explore the multifaceted processes of caring, known as prosochi in Greek, and its manifestation through various sounds, relations, connections, and senses. On the path, you will encounter streams, footsteps, stones, and human and more-than-human beings, caring and being cared for. This walk invites you to tune in to the web of interspecies collaboration, environmental sustainability, and invisible labor all around us in Makrinitsa. This walk leads you to the old primary school that has become the epicenter of cultural activities in the region. The path asks you to be care/ful during your walk, as well as attentive to the sounds and beings moving around and with you. Attune to the sounds of multiple forms and layers of care while engaging with local narratives and histories.

Description in Greek

Φροντίζουμε για όσα κουβαλούν, κουβαλάμε με φροντίδα, κουβαλάμε και φροντίζουμε σε κάθε μονοπάτι, πάνω και κάτω σε όλο το χωριό. Ακολουθούμε τα μονοπάτια του νερού και της γης . Μπορείς πραγματικά να ακούσεις; Τί σημαίνει να είσαι καλός ακροατής; Τί σημαίνει να ακούς με φροντίδα; Μέσα από μία εμβυθιστική ηχητική εμπειρία, σε προσκαλούμε να εξερευνήσεις τις πολυεπίπεδες διαδικασίες της φροντίδας, προσδιορισμένης μέσα από την έννοια της προσοχής, και την έκφρασή της μέσα από πολλαπλούς ήχους, σχέσεις, συνδέσεις και τις αισθήσεις. Στο μονοπάτι, θα συναντήσεις ρέματα, βήματα, πέτρες, και ανθρώπινα και πέρα από ανθρώπινα πλάσματα, τα οποία φροντίζουν και φροντίζονται. Αυτός ο περίπατος σε προσκαλεί να συντονιστείς με τον ιστό της συνάντησης μεταξύ των ειδών, της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας, και της αόρατης εργασίας που βρίσκεται παντού γύρω μας στη Μακρινίτσα. Αυτός ο περίπατος σε οδηγεί στο παλιό σχολείο που έχει γίνει το επίκεντρο των πολιτιστικών δράσεων στην περιοχή. Το μονοπάτι σου ζητάει να είσαι προσεκτικό/φροντιστικό κατά τη διάρκεια του περιπάτου, όπως και να προσέχεις τους ήχους και τα πλάσματα που κινούνται γύρω σου και μαζί σου. Εναρμονίσου με τους ήχους σε πολλαπλές μορφές και επίπεδα της φροντίδας καθώς συμμετέχεις στα τοπικά αφηγήματα και στις τοπικές ιστορίες.

Curated by Liliana Castillo Neira, Kristiane Fehrs, Kyla Simone Piccin, Erika Tsioukantana, Merve Şen

Wounding, grieving, mending, cleansing, healing, loving. Also remembering, feeling, relying-on, letting-go and transforming.

Our story unfolds in Makrinitsa, a speculative confluence of place and healing. Mount Pelion has always offered its rich flora to animals, both human and more-than-human, for food, shelter, and medicine. We have always relied on a deep knowledge of nature’s ways in healing and mending to treat our wounds and the wounds of those we love. In our story, the mediators of this powerful and care-full knowledge are mythic and magical creatures, like the Centaur Chiron or the May-man or maybe even ourselves. These beings combine human and non-human features, as Chiron is half-horse and half-human and the May-man is covered with flowers. What about us? Living and dying are two halves of the same coin. Through speculative myth-making we transform stories of love, grief and desire into a never-ending collection of memories and dreams, a loop of multiple possibilities, an eternal cycle of spring and winter.

…………………………………………………………………………………………. Πληγή, θρήνος, ίαση, κάθαρση, θεραπεία, αγάπη. Ακόμη, μνήμη, αίσθηση, στήριγμα, απελευθέρωση και μεταμόρφωση.

Η ιστορία μας εκτυλίσσεται στη Μακρινίτσα, μια φανταστική συνάντηση του τόπου και της θεραπευτικής διεργασίας που προσφέρει. Το Όρος Πήλιο ανέκαθεν προσέφερε την πλούσια χλωριδική του ποικιλότητα στα ζώα, ανθρώπινα και μη, για τροφή, καταφύγιο και γιατρειά. Η κατανόηση των θεραπευτικών και ιαματικών λειτουργιών της φύσης αποτελεί στήριγμα για να θεραπεύσουμε τις πληγές μας και τις πληγές αυτών που αγαπάμε. Στην παρούσα ιστορία, διαμεσολαβητές αυτής της πανίσχυρης και γεμάτης φροντίδα γνώσης αποτελούν μυθολογικά και μαγικά πλάσματα, όπως είναι ο Κένταυρος Χείρωνας ή οι Μαήδες ή ίσως ακόμη και εμείς οι ίδιοι. Η παρουσία τους συνδυάζει ανθρώπινα και μη ανθρώπινα χαρακτηριστικά, αφού ο Χείρων είναι μισός άλογο και μισός άνθρωπος και ο Μάης είναι καλυμμένος με λουλούδια. Κι εμείς; Ζωή και θάνατος αποτελούν τα δύο μισά του ίδιου νομίσματος. Δημιουργώντας φανταστικούς μύθους μεταμορφώνουμε ιστορίες αγάπης, θρήνου κι επιθυμίας σε μια ατελείωτη συλλογή αναμνήσεων και ονείρων, έναν ατέρμονο κύκλο από πιθανές πραγματικότητες, έναν αέναο κύκλο άνοιξης και χειμώνα.

Πληγή, θρήνος, ίαση, κάθαρση, θεραπεία, αγάπη. Ακόμη, μνήμη, αίσθηση, στήριγμα, απελευθέρωση και μεταμόρφωση.

Η ιστορία μας εκτυλίσσεται στη Μακρινίτσα, μια φανταστική συνάντηση του τόπου και της θεραπευτικής διεργασίας που προσφέρει. Το Όρος Πήλιο ανέκαθεν προσέφερε την πλούσια χλωριδική του ποικιλότητα στα ζώα, ανθρώπινα και μη, για τροφή, καταφύγιο και γιατρειά. Η κατανόηση των θεραπευτικών και ιαματικών λειτουργιών της φύσης αποτελεί στήριγμα για να θεραπεύσουμε τις πληγές μας και τις πληγές αυτών που αγαπάμε. Στην παρούσα ιστορία, διαμεσολαβητές αυτής της πανίσχυρης και γεμάτης φροντίδα γνώσης αποτελούν μυθολογικά και μαγικά πλάσματα, όπως είναι ο Κένταυρος Χείρωνας ή οι Μαήδες ή ίσως ακόμη και εμείς οι ίδιοι. Η παρουσία τους συνδυάζει ανθρώπινα και μη ανθρώπινα χαρακτηριστικά, αφού ο Χείρων είναι μισός άλογο και μισός άνθρωπος και ο Μάης είναι καλυμμένος με λουλούδια. Κι εμείς; Ζωή και θάνατος αποτελούν τα δύο μισά του ίδιου νομίσματος. Δημιουργώντας φανταστικούς μύθους μεταμορφώνουμε ιστορίες αγάπης, θρήνου κι επιθυμίας σε μια ατελείωτη συλλογή αναμνήσεων και ονείρων, έναν ατέρμονο κύκλο από πιθανές πραγματικότητες, έναν αέναο κύκλο άνοιξης και χειμώνα.

Επιμέλεια: Κατερίνα Ταλιάνη, Sydney Kostoglanis, Andrew Sanger, Anastasia Chatzimentor, Helene Schulze

…………………………………………………………………………………………

Wounding, grieving, mending, cleansing, healing, loving. Also remembering, feeling, relying-on, letting-go and transforming.

Our story unfolds in Makrinitsa, a speculative confluence of place and healing. Mount Pelion has always offered its rich flora to animals, both human and more-than-human, for food, shelter, and medicine. We have always relied on a deep knowledge of nature’s ways in healing and mending to treat our wounds and the wounds of those we love. In our story, the mediators of this powerful and care-full knowledge are mythic and magical creatures, like the Centaur Chiron or the May-man or maybe even ourselves. These beings combine human and non-human features, as Chiron is half-horse and half-human and the May-man is covered with flowers. What about us? Living and dying are two halves of the same coin. Through speculative myth-making we transform stories of love, grief and desire into a never-ending collection of memories and dreams, a loop of multiple possibilities, an eternal cycle of spring and winter.

Curated by: Katerina Taliani, Sydney Kostoglanis, Andrew Sanger, Anastasia Chatzimentor, Helene Schulze

Fidogirizo (to weave, in the way a snake moves) Φιδογυρίζω

Through (re)imagined voices of humans, a mule, and a grape vine, our piece explores narratives of absence and presence, abandonment and survivance through the story of Margarita. She shares the name with a daisy, living her immortality out in stone. The narrative weaves voices of multiple beings and timelines, including our own experiences of multiple hills of the village, reflecting how memory, text, soil, and stone hold corners of stories in parallel but separate ways. Margarita was a warrior leader who defended life in the mountain region. She was described as a supernatural being, a Nereid. After surviving the battle, she worked as a seamstress. A disease paralyzed her, leaving her unable to move her body. The village community took care of her while the state abandoned her, leaving her with a scanty pension. She has since been memorialized in stone, overlooking the city of Volos, the mountain of Pelion, and the sea. While traveling from the schoolhouse to the location where Margarita’s bust is present, participants hear a fictional, re-imagined story told both by our voices and nonhuman collaborators. Once at the vista, listeners are invited to sit-with and listen-with in exploration of what remains, what haunts, and what needs re-telling. We invite you to add an offering to our altar of remembrance, which begins with daisies, symbols for simple happiness and saying goodbye to those passed, with violets, which in Roman history were arranged with daisies as a sign of immortality, with cones of cypress that speak about life and death, connecting earth with heaven since ancient times, and with water from the fountain in the center of the village that once granted its visitors with immortal life.

We pose the following questions for this project of sonic research-creation: What is the connection between remembrance and haunting? What survives or builds when abandonment occurs? Who exists in “empty” spaces?

Curated by: Violetta Koutsoukou, Melina Roise, Andrea Bordoli, Zofia Jakubowicz-Prokop, Nikolina Zenović

Οι φωνές μερικών ανθρώπων, ενός μουλαριού και μιας κληματαριάς πλέκονται και φτιάχνουν μια ιστορία φαντασίας. Η ηχητική μας αφήγηση διερευνά τις παρουσίες και τις απουσίες, την εγκατάλειψη και τη συνέχεια της ζωής, αντλώντας έμπνευση από την ιστορία της Μαργαρίτας. Η Μαργαρίτα, όνομα γυναικείο και όνομα λουλουδιού, ζει αθάνατη μέσα στην πέτρα. Η αφήγηση διαπερνά διαφορετικές χρονικές στιγμές μέσα από την κάθε ανθρώπινη και μη ύπαρξη, συμπεριλαμβανομένων των δικών μας σχέσεων με τα καλντερίμια του χωριού, αντανακλώντας τις σκέψεις μας για το πως η μνήμη, το κείμενο, το έδαφος της γης, το χώμα και η πέτρα συγκρατούν και αναδιπλώνουν ιστορίες παράλληλες, ιστορίες που διακλαδώνονται και φιδωτά πλέκουν διαδρομές.

Η Μαργαρίτα ήταν μία μαχήτρια, που πολέμησε για την ελευθερία και τη γη. Την περιέγραψαν ως ον υπερφυσικό, ως Νηρηίδα. Μετά το τέλος του πολέμου, δούλεψε ως υφάντρα. Μία ασθένεια την παρέλυσε, δεν μπορούσε πια να δουλεύει. Τότε το χωριό ανέλαβε τη φροντίδα της, όταν το κράτος την εγκατέλειψε αφήνοντάς τη με μία πενιχρή σύνταξη. Η προτομή της ριζωμένη στην πέτρα του βουνού, στρέφει το βλέμμα της στην πόλη, το βουνό και τη θάλασσα.
Περπατώντας από το Παλιό Σχολείο της Μακρινίτσας στο σημείο που βρίσκεται η προτομή της Μαργαρίτας, οι ακροατές/τριες ακούν τη μυθο-πλασία μιας ιστορίας, μιας ιστορίας ανθρώπινων και μη-ανθρώπινων και “πέραν των ανθρώπινων” συνδέσεων. Φτάνοντας στο τέλος της διαδρομής μας σας προσκαλούμε να “καθίσετε με” και να “ακούσετε με” όσα μας στοιχειώνουν, όσα είναι ή δεν είναι εδώ, όσα έχουμε να ξαναπούμε και να ξανά ακούσουμε.

Επιμέλεια: Βιολέττα, Melina Roise, Andrea Bordoli, Zofia Jakubowicz-Prokop, Nikolina Zenović

Team: Celeries Project: Diaro(gm)es / Διαρω(γμ)ές

The fountain water was useful for locals throughout history, and a communal space to gather. The water pouring into this fountain is fresh mountain water, and is safe to drink. Symbolic Byzantine-era engravings decorate the fountain. The residents of Makrinitsa reflect on the insertion of traces of chlorine in the local tap water as an indication of modernity they find unnecessary.

Curated by: Dimitra Morosou, Kristi Ford, Lydia Karazarifi, Tyler Lutz, Femke Vulto

Team: Celeries Project: Diaro(gm)es / Διαρω(γμ)ές

We experience climate across a dizzying span of scales and cultural registers—from the micro-local to the global. The vista of Volos from the balcony looks out on this confluence of scales: how the distant impresses itself on the proximal—even down to the herbs crunching underfoot—and how the near is always an index of the impossibly far away.

Curated by: Dimitra Morosou, Kristi Ford, Lydia Karazarifi, Tyler Lutz, Femke Vulto

Team: Celeries Project: Diaro(gm)es / Διαρω(γμ)ές

This is a collection of stories of what hospitality means to the residents of Makrinitsa, its associations with their culture’s identity, and how it has shaped the history of the village.

Curated by: Dimitra Morosou, Kristi Ford, Lydia Karazarifi, Tyler Lutz, Femke Vulto

Team: Celeries Project: Diaro(gm)es / Διαρω(γμ)ές

This resident speaks of hand-made pasta, vegetables and meat sourced from local producers, who have friendships with Makrinitsa residents.

Curated by: Dimitra Morosou, Kristi Ford, Lydia Karazarifi, Tyler Lutz, Femke Vulto

Team: Celeries Project: Diaro(gm)es / Διαρω(γμ)ές

These are the voices of Makrinitsa residents describing their love for the village and the natural disasters it has endured throughout the 20th century. Makrinitsa experienced an earthquake in 1955, which significantly damaged the local infrastructure. Homes built from the mud found from Makrinitsa’s soil fared well through the quake. Makrinitsa has experienced harsh winters that have killed olive trees and the local sheep population, which impacted the livelihood of residents at the time.

Curated by: Dimitra Morosou, Kristi Ford, Lydia Karazarifi, Tyler Lutz, Femke Vulto

Team: Celeries Project: Diaro(gm)es / Διαρω(γμ)ές

This is a story about a newlywed bride who saved the village of Makrinitsa from burning to the ground during World War II. She bravely waved her white scarf as Italian and German troops approached the village.

Curated by: Dimitra Morosou, Kristi Ford, Lydia Karazarifi, Tyler Lutz, Femke Vulto

Team: Celeries Project: Diaro(gm)es / Διαρω(γμ)ές

Food and ingredients gathered, prepared, and sold in Makrinitsa are a cornerstone of the local culture and economy.

Curated by: Dimitra Morosou, Kristi Ford, Lydia Karazarifi, Tyler Lutz, Femke Vulto

Team: Celeries Project: Diaro(gm)es / Διαρω(γμ)ές

Sheep bleating on the slope, children playing in the schoolyard, herbs tilting in the breeze; the whispers lilt and blur into each other, projecting visions—some lost to time, in hazy tidings of what may yet come to pass—of the teeming entanglements between human and the more than human surround.

Curated by: Dimitra Morosou, Kristi Ford, Lydia Karazarifi, Tyler Lutz, Femke Vulto

Team: Celeries Project: Diaro(gm)es / Διαρω(γμ)ές

Oregano, Plantain, Thyme, Ironwort, Mint, Sage, Saint John’s Wort, Garden Cornflower, Lemon Balm, and Summer Savory are herbs collected for cooking and tea in Makrinitsa. This resident feels a meaningful connection with them, and considers these herbs to be as close to her as her children.

Curated by: Dimitra Morosou, Kristi Ford, Lydia Karazarifi, Tyler Lutz, Femke Vulto

Description in English

Caring for the carriers, carrying with care, carrying and caring all the way up and down the village. Following paths of water and earth. Are you a good listener? What does it mean to be a good listener? What does it mean to listen wıth care? Through an immersive sonic experience, you are invited to explore the multifaceted processes of caring, known as prosochi in Greek, and its manifestation through various sounds, relations, connections, and senses. On the path, you will encounter streams, footsteps, stones, and human and more-than-human beings, caring and being cared for. This walk invites you to tune in to the web of interspecies collaboration, environmental sustainability, and invisible labor all around us in Makrinitsa. This walk leads you to the old primary school that has become the epicenter of cultural activities in the region. The path asks you to be care/ful during your walk, as well as attentive to the sounds and beings moving around and with you. Attune to the sounds of multiple forms and layers of care while engaging with local narratives and histories.

Description in Greek

Φροντίζουμε για όσα κουβαλούν, κουβαλάμε με φροντίδα, κουβαλάμε και φροντίζουμε σε κάθε μονοπάτι, πάνω και κάτω σε όλο το χωριό. Ακολουθούμε τα μονοπάτια του νερού και της γης . Μπορείς πραγματικά να ακούσεις; Τί σημαίνει να είσαι καλός ακροατής; Τί σημαίνει να ακούς με φροντίδα; Μέσα από μία εμβυθιστική ηχητική εμπειρία, σε προσκαλούμε να εξερευνήσεις τις πολυεπίπεδες διαδικασίες της φροντίδας, προσδιορισμένης μέσα από την έννοια της προσοχής, και την έκφρασή της μέσα από πολλαπλούς ήχους, σχέσεις, συνδέσεις και τις αισθήσεις. Στο μονοπάτι, θα συναντήσεις ρέματα, βήματα, πέτρες, και ανθρώπινα και πέρα από ανθρώπινα πλάσματα, τα οποία φροντίζουν και φροντίζονται. Αυτός ο περίπατος σε προσκαλεί να συντονιστείς με τον ιστό της συνάντησης μεταξύ των ειδών, της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας, και της αόρατης εργασίας που βρίσκεται παντού γύρω μας στη Μακρινίτσα. Αυτός ο περίπατος σε οδηγεί στο παλιό σχολείο που έχει γίνει το επίκεντρο των πολιτιστικών δράσεων στην περιοχή. Το μονοπάτι σου ζητάει να είσαι προσεκτικό/φροντιστικό κατά τη διάρκεια του περιπάτου, όπως και να προσέχεις τους ήχους και τα πλάσματα που κινούνται γύρω σου και μαζί σου. Εναρμονίσου με τους ήχους σε πολλαπλές μορφές και επίπεδα της φροντίδας καθώς συμμετέχεις στα τοπικά αφηγήματα και στις τοπικές ιστορίες.

Curated by Liliana Castillo Neira, Kristiane Fehrs, Kyla Simone Piccin, Erika Tsioukantana, Merve Şen

Team: Celeries Project: Diaro(gm)es / Διαρω(γμ)ές Name me a vessel, a has and will have been deep enough to cradle its moment fully within it. Show me a place anything less than a ceaseless sloshing out beyond all cartographic remit. Makrinitsa, early July, in the crouch before a leap year: to be here, now, is to enunciate the warp and weft of there and then, a devious play of residuals and intimations that announces itself in gaps and silence. A Makrinitsa that sounds its own ever-receding horizon.

Curated by: Dimitra Morosou, Kristi Ford, Lydia Karazarifi, Tyler Lutz, Femke Vulto