Maciej Wirmański - W oczekiwaniu na zamówienie - Restauracja Skarpa
1 sound
Byłem pierwszym klientem Restauracji Skarpa. Wszedłem do środka równo o godzinie otwarcia i od razu złożyłem zamówienie: pizzę na wynos. Od razu uiściłem opłatę, usiadłem na miejscu możliwie najbliżej wydawki i w oczekiwaniu na posiłek włączyłem rec.
Bez glamouryzowania: lokale gastronomiczne zazwyczaj nie oferują zbyt ciekawych wrażeń dźwiękowych, zwłaszcza blisko barów, gdzie ciągle pracują chłodziarki, lodówki i kostkarki do lodu. Gdzie słychać wyciągi wentylacji i masę elektrycznych silników, systemów zasysania powietrza i wypuszczania powietrza. Czasem jednak spod zbitej masy szumów uda się wysłyszeć poszczególne dźwięki: piękny akcent tutejszej polszczyzny, klepanie kotletów, szczęk zastawy i sztućców. Dużo, krótkich perkusyjnych dźwięków wzmacnianych przez białe, kuchenne kafelki.
Nagle spod szumu wybija się dźwięk dzwonka na wystawce. Po zamówienie wkrótce podchodzi kelnerka, wręcz mi pudełko. Niemal bez akcentu życzy mi smacznego.
Wychodząc w spiekotę południowego słońca zaczynam tęsknić za szumem klimatyzatora.
Pizza była przepyszna.
