Maciej Wirmański - Nagłośniejsza plaża w Polsce

Planując wyjazd do Sejn miałem nadzieję na nagranie większej ilości życia wspólnoty. W tym celu wybrałem kilka punktów, gdzie potencjalnie mogą gromadzić się mieszkańcy. Jednym z takich miejsc była plaża miejska w Sejnach. Jak się okazało plaża to była tylko z nazwy.

By do niej dotrzeć trzeba było zaufać mapie, bo wskazówek na to, że zbliżam się do celu po drodze nie było żadnych. Idąc za mapą google stanąłem przy składzie budowlanym, na placu którego uwijały się ciężarówki z chrzęstem wyrzucając spod kół biały tłuczeń. Dopiero po chwili zauważyłem niepozorną bramkę, taką jaka prowadzi do tutejszych podwórek.

Trafiłem na coś, co ktoś nazwał kiedyś miejską plażą, a co było łąką z paroma stylowymi, drewnianymi wiatami, które swoje najlepsze czasy, czyli okres trwania projektu unijnego w ramach którego powstały, miały już za sobą. Po lewej stronie znajdował się niski budynek z banerem “Strefa Chilloutu”, gdzie można było kupić zimne napoje i kiełbasę z grilla. Pod namiotami siedziały nieliczne osoby, na dmuchańcach skakały dzieci. Kupiłem zimny napój i zapytałem kasjerki, gdzie się podziali ludzie. Ona powiedziała, że w Sejnach nie ma co robić w świąteczny dzień, więc pewnie większość pojechała nad Wigry, gdzie jest więcej atrakcji.

Na wprost rozpościerał się widok na sejneńskie łąki; w tym miejscu zaczyna się już wieś, a kończy miasteczko. Na prawo zaś było Jezioro Sejny.

Do Jeziora prowadził pomost, na którym wisiało ostrzeżenie, że grozi zawaleniem. Wszedłem. Brzeg gęsto porastało sitowie, w trzcinach popiskiwały nieliczne ptaki. Podwiewał wiatr i było bezdźwięcznie. Wrzuciłem hydrofon do wody, gdzie materia organiczna generowała wielość niezwyczajnych odgłosów.