Ένα είδος κυπριακής ματιάς

δεν μπορείς να πας εκεί, με προειδοποίησε ο αστυνομικος απλά κοιτάζω είπα και πάτησα γερά τα πόδια μου στο έδαφος συνέχισα να τεντώνω το κεφάλι μου προς τη Λεωφόρο Ευαγόρου για να ρίξω μια ματιά στην πρόσοψη της δημοτικής αγοράς,
η Αγορά του Βαρωσιού, χώρος της κοινής ζωής

μια διαγώνια ματιά από τη γωνία του καταστήματος Singer και το μυαλό μου περνά στην απαγορευμένη ζώνη, ένα κυπριακό είδος επέκτασης σε όλα τα είδη των συνόρων σκουριασμένα βαρέλια, συρματοπλέγματα, σκοτεινές τρύπες και αδιέξοδα για να ρίξω μια ματιά σε πιθανές γέφυρες που θα ενώσουν την πολυπόθητη επιστροφή με τη μελλοντική επανεγκατάσταση

ένα γεωργικό μωσαϊκό ήταν κάποτε για αυτή την πόλη η αγορά ζωτικής σημασίας πόρος για ντόπιους και ξένους δεν μπορείς να πας εκεί, επανέλαβε ο αστυνομικός το κεφάλι μου τραβήχτηκε ξανά στη θέση του, εξετάζοντας αν μπορώ να ακουμπήσω στον τοίχο στην ίδια γωνία να μείνω λίγο περισσότερο σε αυτή τη διασταύρωση μνήμης και θαύματος

φρέσκα τρόφιμα από τα χωριά, μυρίζουν ακόμα υγρό χώμα ένα μείγμα από πικάντικα βότανα, γλυκά φρούτα, τραγανές ρίζες ο καπνός από τα σουβλάκια προσελκύει τους πεινασμένους εμπόρους της αγοράς, το σιντριβάνι στην οδό Αυξεντίου ήταν εκεί για να δροσίζει την καλοκαιρινή ζέστη και τον ιδρώτα της εντατικής εργασίας μια όαση μέσα στην πόλη που μακάρι αυτή να ήταν το καταφύγιό μου

δεν μπορείς να πας εκεί –

όσο φαντάζομαι την Αγορά αποκαλύπτονται τα αρώματα της μνήμης μου τα απαρίθμησα ένα προς ένα σαν «τα αγαπημένα μου πράγματα» που ονειρεύτηκα σε στιγμές απογοήτευσης και θλίψης όπως στο μιούζικαλ της δεκαετίας του '60 «Η Ευτυχία της Μουσικής», που έπαιζε στου Χατζηχαμπή τον ερειπωμένο πια κινηματογράφο τώρα πια δείχνει μόνο σκοτάδι, προσμένοντας για πολύ καιρό το φως

πηγή διαφωτισμού η δημόσια βιβλιοθήκη έλαμπε και μέσα από τα έργα τέχνης στην γκαλερί του επάνω ορόφου, τα πολιτιστικά και πνευματικά ψηφιδωτά της πλούσιας ζωής
που σχηματίστηκαν τότε για να φέρουν αυτή την πόλη μπροστά από την εποχή της, ο πόλεμος ήρθε και διέλυσε αυτή την πορεία πάνω στα θραύσματα λάμπει σήμερα η πρόοδος

οι συλλέκτες ελπίδας διαφυλάσσουν τα απομεινάρια της αμοιβαίας φροντίδας αμοιβαία κατανόηση της απώλειας, της αδικίας και των ανοιχτών πληγών «τον πολιτισμό εμπιστευόμαστε» , την κοινή αίσθηση της Κύπρου, πάνω από το σκουριασμένο βαρέλι, το συρματόπλεγμα, τη σκοτεινή τρύπα, τα αδιέξοδα μια κυπριακή ματιά στην κοινή αίσθηση του μέλλοντος

μπορούμε να πάμε εκεί; -

Νάφια Άκντενιζ