Maciej Wirmański - Kurniki na Łąkowej

Układ urbanistyczny Sejn jest przedziwny. Meandrujące uliczki, które nagle się urywają, dziwne ciągi, które z zarośli wyprowadzają na główne drogi, domy pośrodku głównych duktów - wszystko jest podporządkowane nurtowi Marychy, której zdaje się nie dosięgnęła moda na regulację rzek. Miasto zostało zasadzone nad gwałtownie skręcającymi zakolami rzeki i tę rzekę przypomina. Można by się doszukiwać układu osiowego, ale logikę urbanistyczną można zrozumieć tylko idąc wzdłuż krętej rzeczki i po nadbrzeżnych trawach i błotach.

Innymi słowy: miasto to zostało kiedyś wyrysowane przez Dr Seussa, podporządkowane obłościom, Boże zachowaj przed kątem prostym i symetrią.

Co jednak ważne: kłębowisko krzywizn, które są udziałem układu miasteczka, kończy się w miejscu, gdzie kończy się ścisła zabudowa. Za nią znajdują się już tereny wiejskie. Żadnego terenu przechodniego, żadnej liminalnej przestrzeni.

Idąc wzdłuż ulicy Łąkowej w kierunku północnym tuż za Centrum Sportu, a przed blokami skręciłem między garaże. Szedłem w ślepą uliczkę złożoną z domków z dachy falistej aż nie doszedłem do miejsca, w którym okazało się, że uliczka w istocie nie jest ślepa, lecz zakręca kryjąc schowane za garażami partyzanckie gospodarstwo, będące nie tylko na tyłach garaży, ale jakby na tyłach samego miasta.

Gospodarstwo to było schludne, pomimo, że zrobione z materii znalezionej: blachy falistej, czarnych desek, starej siatki ogrodzeniowej. Pod nogami latały luzem kury (te od jajek z wolnego wybiegu), a w kojcach z siatki przytwierdzonych do kurników była inna klasa kurek, od innej klasy jajek. W wielkiej klatce spał łaciaty królik-tucznik. W środku jednej z półotwartych obórek na żółtej tablicy czarny napis “teren prywatny, zakaz wstępu”. Na stole w obórce stały kapusta i jabłka, na półkach słoiki z przetworami. Zaraz za obórką było już tylko pastwisko, na horyzoncie stało gospodarstwo.

Na pastuchu elektrycznym oddzielającym obórkę od pastwiska zaczynały i kończyły się Sejny.

Krzywizny rozbijają hałas uliczny na cząstki, tu słychać jedynie kurze głosy, wiatr, muchy i koniki polne.