WSZYSTKIE MOJE STANY - Przemek Branas

Instalacja pokazuje cykl od powstania do upadku, powtarzający się każdego dnia. To praca o zmieniających się emocjach, odchyleniach, o poczuciu stabilizacji albo jej braku. Tytułowe stany to też trochę strachy, a ich znaczenie można odnieść w szerszym kontekście do zmian wywołanych zwiększającą się temperaturą i do relacji ze słońcem, która w ciągu ostatnich lat nacechowana jest obawą raczej niż zadowoleniem.

Praca składa się z czterech obiektów – głów umocowanych na stalowych tyczkach – pozostających w dokładnej relacji wobec siebie i nachylonych pod ściśle wyliczonymi kątami: 23,5º – 66,5º – 47º – 90º; liczby te nawiązują do ułożenia Ziemi w Układzie Słonecznym i w relacji do Słońca.

Chropowate głowy prezentują ekspresyjną mimikę lub jej szczątkowy zarys, który można odczytać, wpatrując się uważnie w nieoczywistą formę. Wyglądają jakby zostały wykopane z ziemi, razem z brudem i przylepionymi do powierzchni przypadkowymi elementami. W rzeczywistości wykonane zostały z biomateriałów: gliny, ziemi, masy papierowej, alg, muszli, psiej sierści i celulozy eukaliptusowej. Są to substancje podlegające naturalnym – ale tutaj zaplanowanym przez artystę – procesom przemiany. W warstwie materialnej obiekty zmieniają się podobnie, jak tytułowe stany.