Ανάμεσα στα Πουλιά και τα Αεροπλάνα

Στη σκιά των δέντρων, τα φύλλα αγγίζονται μεταξύ τους με έναν ήχο μαλακό και επαναλαμβανόμενο, σαν μικρή συνομιλία που δεν χρειάζεται λόγια. Κάποια πέφτουν στο γρασίδι, προσθέτοντας βάρος στον χρόνο που περνά. Ο αέρας διαπερνά τον χώρο χωρίς βιασύνη, μεταφέροντας το κελάηδισμα των πουλιών από δεξιά και αριστερά, σε έναν άτυπο διάλογο που γεμίζει τον χώρο.

Πάνω από όλα αυτά, αεροπλάνα περνούν ψηλά, αφήνοντας πίσω τους μια μακρινή γραμμή κίνησης. Από χαμηλότερα, σχεδόν υπόγεια, ακούγεται η Λεωφόρος Γέρακα και ακόμα πιο μακριά η Αττική Οδός, μια συνεχής υπενθύμιση ότι αυτός ο ήσυχος χώρος ανήκει σε μια πόλη που κινείται. Είναι το ακριβές ηχόσημο μιας γειτονιάς στον Γαργηττό.