Reduta Banku Polskiego

Podczas pierwszego miesiąca powstania gmach Banku Polskiego pełnił funkcję tymczasowej fortyfikacji powstańców. Mało kto wie, że polskie podziemie było związane z tym budynkiem na długo przed sierpniem 1944 roku.

W gmachu znajdował się bank emisyjny dla Generalnego Gubernatorstwa. Kilku polskich pracowników banku działało w podziemiu, przekazując informacje na temat przewozu pieniędzy, co doprowadziło do jednego z największych przekrętów II wojny światowej.

3 sierpnia AK udało się zdobyć bank. Budynek, dzięki swojej strategicznej pozycji między Starówką i centrum miasta, pozostawał ważnym miejscem i Niemcy nie mogli oddać go bez zaciętej walki.

Krwawe starcia toczyły się nieprzerwanie przez cztery tygodnie, podczas których niemieccy okupanci kilka razy zdołali dostać się do środka budynku, zanim zostali pokonani przez Armię Krajową.

Ostatni powstańcy opuścili budynek dopiero 1 września, uciekając przez sieć kanalizacyjną do centrum Warszawy.