Maciej Wirmański - Sroki na cmentarzu parafialnym
1 sound
Odwiedzając wiele małych miejscowości, dużo mniejszych i historycznie dużo mniej znaczących niż Sejny, zawsze warto odwiedzić miejscowe cmentarze. Są one ważnym źródłem wiedzy historycznej, a także enklawami pozytywnych zjawisk dźwiękowych. Cmentarze, nawet opuszczone, wyłączone są z logiki codzienności, są miejscami ciszy i zadumy. Cmentarze, zwłaszcza stare, nierzadko są miejscem zamieszkania wielu roślin i zwierząt.
Niniejsze nagranie zrobiłem w trakcie spaceru dźwiękowego, które odbyłem z członkami i członkiniami Orkiestry Klezmerskiej w Sejnach. To od nich dowiedziałem się o tym, że cmentarz, który stoi na dwóch przeciwległych pagórkach kryje kości uczestników wojny domowej, w której sąsiedzi Litwini i sąsiedzi Polacy w imię nacjonalistycznych ideologii popełniali na sobie mordy. Na jednym pagórku leżą polscy uczestnicy tych złych i dramatycznych zajść. Po drugiej stronie leżą litewscy powstańcy. Potomkowie uczestników tamtych zajść ciągle żyją w tym samym miejscu.
Nad mogiłami rosną sosny, które upodobały sobie ptaki, na tle których wyróżniają się sroki. Nad głowami rozlega się klangor lecących na zimowiska żurawi. To tu, to tam słychać gołębie miejskie i grzywacze. Te ostatnie przypominają o tym, że 15 sierpnia rozpoczyna się sezon polowań na ptaki. Wkrótce odzywają się dzwony bazyliki. Ot taki dźwiękowy widoczek. Dźwiękoczek. Z mordem w tyle głowy.
