Η συρμάτινη γλώσσα

κοίταξε τα πόδια σου, να ξέρεις πού στέκεσαι στη συρμάτινη γλώσσα στέκεσαι μια πόλης νησί χωμένης στην άμμο.

στη θάλασσα παλίρροια φανερώνει τα απομεινάρια μιας ζωής που ξεβράστηκαν στην ακτή μετακινεί τους κατοίκους της πόλης σαν κόκκους άμμου απομακρύνει το κατακτητικό σύρμα της στρατιωτικής νοοτροπίας.

αδιαφορεί για τα σύνορα της πολιτικής τάξης πραγμάτων αδιαφορεί για αυτό το συρματόπλεγμα που βάρβαρα έντυσαν τη φύση αδιαφορεί για το παρελθόν ή για αυτόν που περνάει από εδώ η θάλασσα στέκει αδιάφορη, κάνε ένα βήμα προς τα μέσα

κοίταξε τα πόδια σου, να ξέρεις πού στέκεσαι στη συρμάτινη γλώσσα στέκεσαι μιας πόλης νησί ακριβώς πίσω σου

Καλώς όρισες - και εσύ περαστικός είσαι

πέρνα γνωρίζοντας πού βρίσκεσαι
πίσω σου τα μεσαιωνικά προάστια μιας τειχισμένης δόξας η βόμβα που πλησιάζει αναγκάζει τους κατοίκους της πόλης σε φυγή για μισό αιώνα, τα σπίτια της παγιδευμένα σε συρματοπλέγματα φιλοξενούν στρατό

πόλη-φάντασμα λένε, χωρίς να γνωρίζουν το όνειρο των εκτοπισμένων ζουν αλλού, μα ονειρεύονται την επιστροφή να ξέρεις ότι στέκεσαι εκεί όπου έρχονται για να ονειρευτούν ονειρέψου μαζί τους την αναγέννηση της πόλης αυτή τη φορά για όλους μας

βγες από τη θάλασσα και κάθισε να πιεις έναν καφέ ξέρε ότι εκεί που κάθεσαι τώρα ήταν ψαροταβέρνα που λεγόταν Φάληρο του Βαρωσιού, όπως το αρχαίο λιμάνι της Αθήνας όταν έρθει η ώρα να περπατήσεις, κοίταξε τα πόδια σου και πήγαινε προς την πόλη

μόνος ο Δον Κιχώτης, στέκεται μπροστά από τον τοίχο και περιμένει να σε δει μέσα από το παράθυρο στο Blue Bungalow του ζωγράφου το γαλάζιο της θάλασσας θα σε διαπεράσει και αυτό εξισορροπώντας το βάρος των ονείρων και των αναμνήσεων στο σακίδιο

Νάφια Άκντενιζ