PNEM SoundArtFestival Woodwalk V1

Vanuit haar achtergrond als filosoof en kunstenaar, construeert Sandrine Deumier ‘interdisciplinaire poëzie’. Zowel de vorm als de presentatie staan centraal in haar technologische benadering, een combinatie van video en geluidskunst.Ze gebruikt woorden als afbeeldingen en afbeeldingen als ‘woord vectoren’ om een nog ‘onbewuste nieuwe vorm’ uit te drukken. Haar werk bestaat uit poëtische teksten, vidéopoèmes, multimedia-installaties en audiovisuele poëtische voorstellingen. www.sandrinedeumier.com

Na het spelen in diverse kleine Rockbands in de vroege jaren ‘90, componeert Alx P.op nu vooral electronische muziek. In 2008 introduceerde hij zijn eigen label: Subeclectic Records, met experimentele elektronische muziek. Hij is ook bekend als DJ Broken Pop. www.alx-pop.blogspot.com

Bart van Dongen (1959) is componist, musicus en conceptueel kunstenaar. Hij is initiatiefnemer van diverse projecten die alle één ding gemeen hebben: een zoektocht naar nieuwe muziek of nieuwe klanken. Hij sluit niets uit en wijst niets af; ogenschijnlijk tegengestelde krachten weet hij met elkaar te verbinden. Bart van Dongen maakte een soundscape geïnspireerd op zowel de geschiedenis van Vluchtoord Uden (1915-1919) als de hedendaagse vluchtelingenproblematiek. Zijn soundscape is zowel aan de wielerbaan in Uden te horen als bij het Klankenbos, Neerpelt (B). Deze creatie werd mede mogelijk gemaakt door BesteBuren, in samenwerking met Musica vzw, Impulscentrum voor Muziek.

www.bartvandongen.com

De naam van David Rogers (1958) is verbonden met talloze projecten. Als docent of initiator of curator van evenementen op het gebied van moderne media. In zijn werk speelt het landschap een centrale rol. Hij noemt het: ‘experimenten in het herinterpreteren van het landschap’. De uitgangspunten van de Land-Art beweging, waar kunstenaars als Richard Long en Robert Smithson voorwerpen uit de natuurlijke omgeving isoleerden in een museale omgeving, worden door hem opnieuw ontdekt; door geluid, waardoor kwaliteiten van het landschap in een nieuwe context worden vertaald.

www.davidrogersstudio.wordpress.com www.metamediauk.wordpress.com

Osvaldo Cibils. (1961 Montevideo, Uruguay), woont in Trento, Italië. In zijn werk als kunstenaar zijn tekeningen, klankkunst, videokunst en de ontwikkeling van de experimentele ideeën in gezamenlijkheid aanwezig. ‘Tijdens de realisatie van mijn kunstwerken beperk ik mezelf tot een paar bewegingen. Ik herhaal ze, met kleine variaties: mijn handen neutraliseren de materialen, mijn ogen gericht op de actie, mijn ademhaling ingehouden, mijn hoofd strak gericht op de actie en mijn gedachten geordend op basis van mijn artistieke logica’.

www.osvaldocibils.com

Sam Marshall (1993) is een in Londen gevestigde fotograaf en muzikant. Marshall houdt zich in zijn werk bezig met de manipulatie van de zintuigen van de luisteraar/kijker. Door sonische en visuele abstractie onderzoekt hij vervormingen in de waarneming. “Peripheral” is een ambient soundscape van subtiele tonen en harmonieën, die langzaam in- en uit de hoorbaarheid verschijnen/ verdwijnen. Het project heeft als doel de zintuigen van de toeschouwer te prikkelen en een bewuste betrokkenheid bij de omgeving te creëren. De luisteraar krijgt de rol van onderzoeker: kan geluid de sfeer van onze omgeving transformeren?

www.sammarshallart.com

Dr. David Prescott-Steed is een Soundart kunstenaar, schrijver en urban explorer. Daarnaast is hij docent kunstgeschiedenis en beeldcultuur, heeft deelgenomen aan internationale ‘nieuwe muziek’ evenementen en is deelnemer van ‘het Kinoko Fotografie project.’ ‘Miscommunication Solo’ behoort tot het genre experimentele Soundart dat ritmisch lawaai, elektronisch minimalisme en musique concrète omvat, improviserend in een contra-industriële taal via ready-made geluiden en technologische toevalligheden. Het is een hommage zowel aan wat Matthew D. Lamb “het emancipatorisch potentieel van misbruik” (Misuse of the Monument, 2014, p. 107) noemt en aan Paul Hegarty’s notitie van onbekwaamheid uit “een opening van het geluid” (Noise/Muziek, 2008, blz. 89).

www.myspace.com/dprescottsteed

Katherine Trimble is een cellist, componist en beeldend kunstenaar. Ze studeerde aan de Rhode Island School of Design (2006) en werkt op het Art Institute of Chicago. Ze exposeerde haar beeldend- en audiovisueel werk internationaal. Haar installaties en performances transformeren ruimtes waarbij enerzijds het miniscule microscopische en anderzijds het monumentale, relaties aangaan. ‘Little Doomsdays: We Not Gonna Make It‘ is een suite van drie muzikale verhalen. Sun Blood, Water Rises Over the Sleeping Woman, en The Earth Opens Up, allen refererend aan doemscenario’s. Ofwel: handelend over de futiliteit van het voorbereiden op het allerergste, hangend aan een draad of een vingernagel aan een groot kosmische plan.

www.katherinetrimble.com

Simón Pérez is geboren in Argentinië, in 1990. Hij studeerde analyse en acousmatische compositie (verwijzend naar een geluid dat geen visueel aanwijsbare oorzaak heeft) bij Elsa Justel in Mar del Plata. Hij studeerde compositie aan de Nationale Universiteit van La Plata en aan de Nationale Universiteit van Quilmes. Zijn werk werd genoemd en gespeeld in Argentinië, België, Canada, Chili, Frankrijk, Duitsland, Spanje en de Verenigde Staten. ‘Las cifras y las palabras’ is een akoesmatische compositie in stereo. De belangrijkste geluidsbron was een wasmachine, aan welke het stuk zijn structuur ontleent. Perez werkt met doppler, filters, panning, intensiteit, reverb, locatieopnamen en geluiden die objecten maken bij beweging, om een ‘ruimtelijke ervaring van geluid’ gewaar te worden.

www.simonperez.jimdo.com

‘Drieluik’ is een compositorische verkenning van de klankkleur evolutie van een percussief geluid. Beïnvloed door Schoenberg’s Klangfarbenmelodie, rijgt dit stuk diverse citaten uit de hele geluids-kunstevolutie aaneen in een poging om de rijke klankkleurvariatie van geluid te belichten, van moment tot moment. Het werk is verdeeld in drie delen, die elk een tijdsperspectief van het geluid weergeven: 1) van micro niveau variatie, waar opeenvolgende individuele momenten van het geluid geleidelijk in lagen bovenop elkaar worden gestapeld; 2) tot een granulaire reconstructie verzamelde klankkleur geluiden van niet-opeenvolgende samples van verschillende grootte; 3) tot een tijdelijke compressie van het geluid, zodat het lijkt op ‘toonhoogte’ met zijn eigen unieke klankkleur.

www.barryohalloran.bandcamp.com

Dr. Alan Dunn (1967) studeerde aan de Glasgow School of Art en het Art Institute of Chicago en voltooide een doctoraat aan de Universiteit van Leeds Beckett over de relatie tussen Soundart en het alledaagse. ‘The black Forest’ is een hartverscheurend 2’30 minuten durende samenstelling van een reeks gevonden oorspronkelijke opnames genaamd: “Opnames gemaakt van getraumatiseerde dochter, 10 jaar oud, The black Forest, Sony Ericsson mobiele telefoon, 2007.” Dunn verwierf deze opnames vijf jaar later en als gevolg van de intieme inhoud, ‘The Black Forest’ is alleen te beluisteren op de koptelefoon in het bos.

www.alandunn67.co.uk

Radio Approxim is voortgekomen uit de toenmalige volksdansgroep “De Dansende Apachen”. Nadat hun leider tijdens een Canadese tournee, op weg om bier te halen, door wolven verscheurd werd hebben de overige leden zich gestort op het maken van intellectuele, niet dansbare non-commerciële jazz. Approxim blijft uit de buurt van traditionele opvattingen en technieken, maar ontlokt graag onconventionele geluiden aan traditionele muziekinstrumenten en huishoudelijke en industriële apparatuur. Hun improvisaties – die vaak een vol uur in beslag nemen – zijn een vorm van impro-power-workouts.

www.approxim.com